บทที่ 45 สิ่งที่บิดาทิ้งไว้

จดหมายเก่าถูกเลื่อนมาตรงหน้าเซี่ยจิ่งเหิง

เด็กหนุ่มมองมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตา

เจียงเหวินโจว ราวกับต้องการแน่ใจว่าตนสามารถเปิดอ่านได้จริง ๆ

เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้า เขาจึงค่อย ๆ หยิบซองกระดาษ

ขึ้นมา

ลายมือบนกระดาษหนักแน่นเป็นระเบียบ

บางช่วงหมึกจางลงตามกาลเวลา แต่ยังอ่านได้ชัดเจน

จิ่ง...